Ontdek ruraal Senegal in een Willys Jeep

Je ziet jezelf wel zitten achter het stuur van een authentieke 4x4, houdt van avontuur, natuur, vreemde culturen en van Afrika, dan is dit programma voor jou een unieke belevenis!…

Onze Raid is een heuse avontuurlijke self-drive tocht per 4x4 op West-Afrikaanse bodem. Een 20-tal km ten noorden van Dakar aan de Lac Rose staat een enthousiast Belgisch Team je op te wachten. Van hieruit wordt je klaargestoomd voor een onvergetelijke 8-daagse 4x4 Raid door de wildernis van Senegal.

Aan het stuur van je Willys Jeep ontdek je en beleef je het authentieke Zwart Afrika op een unieke manier. Met onze Jeep komen we doorheen de immense savannes van de Sine Saloum, langs baobabbossen, lagunes, mangroven, de palmstranden van de Atlantische Oceaan en de gigantische duinen van Les dunes de Lompoul nabij Saint Louis.

Het Concept
Het concept van deze Raid is een sportief avontuur combineren met de ontdekking van gevarieerde landschappen en authentieke en kleurrijke Senegalese dorpen. Dankzij een professionele omkadering van Belgen die reeds lange tijd in Senegal wonen gaan de deelnemers een comfortabel en veilig avontuur tegemoet.
De eerste dag krijg je een briefing over je Willys Jeep, een uiteenzetting over het gebruik van de GPS en de CB-radio die in elke Willys Jeep zijn ingebouwd. Samen met de ongeveer 10 deelnemers rijden ook de Belgische gids, een technieker en 2 reserve Willys Jeeps het ganse parcours mee.

Gedurende de Raid komen we vooral ook in contact met de gastvrije inheemse bevolking. (Peul, Lébous, Serrere,…) Samen met hen onder een Afrikaanse sterrenhemel op het ritme van de tam-tam (djembe) de "nguël" dansen en er de "thiébon-dieum" eten doet ons beseffen dat we in een totaal ander en boeiend stukje van de wereld onze 4x4 uit de garage hebben gehaald.

Competitief karakter van de Raid
Per dag staan een 4 à 5-tal etappes van een 25-tal km op het programma. In je Willys Jeep zitten piloot en co-piloot, dus 2 deelnemers per Willys Jeep, die desgewenst af en toe van plaats verwisselen. Vóór iedere etappe krijg je de GPS coördinaten van het eindpunt van de volgende etappe, je kiest dus de route die jij denkt de beste en kortste te zijn naar het eindpunt van elke etappe. Op deze manier meet je je dus met de teams van de andere Willys Jeeps! Een dagelijks klassement zorgt voor een sportief en competitief tintje voor deze unieke self-drive safari.

Veiligheid
Elke Willys Jeep is uitgerust met GPS en CB-radio die je toelaat om de gids op om het even welk moment te contacteren. Geen nood echter, je trekt er niet de ganse dag alleen op uit, na elke 20 à 25 km lange etappe zie je de volledige groep terug.

De etappes
Er zijn een minimum van 4 etappes per dag voorzien. Na elke etappe kan je even tijd nemen voor wat rust, een babbel met je collega-piloten, een fris drankje, etc…
De lunch wordt geserveerd in charmante restaurantjes onderweg of worden door de staff klaargemaakt en geserveerd in de schaduw van een mooie Senegalese tent.

De nachten breng je door in een combinatie van enkele nachten hotel, prachtige campementen, charmante lodge en zelfs een 4 sterren hotel. Telkens en overal heerst er een optimale en zeer gezellige sfeer!

Afrika ontdekken
Dit is een reis ver weg van het massatoerisme waar we het echte Afrika ontdekken. Als toemaatje worden we geconfronteerd met de grenzeloze gastvrijheid en vriendelijkheid van de inheemse bevolking waarvan hun de eenvoud en levensvreugde ons leren hoe we de dagen kunnen plukken!…

Bienvenue au Senegal

Beschrijving dag per dag Willy's Jeeps Senegal

Dag 1 : “Lac Rose”
Aankomst in Dakar. Transfert naar de « Lac Rose ».
Overnachting in een “charme” hotel met zwembad aan het meer.
Hotel***(*)
 
Dag 2 : Eerste dag van de Raid
Briefing van de Raid.
Rondrit van de “Lac Rose”.
Vertrek van de Raid in de richting van de zandduinen van Lompoul om dan de authentieke Mauritaanse bivouak te bereiken.
Overnachting in Mauritaanse tenten in de duinen.
Bivouac van Lompoul
 
Dag 3 : Tweede dag van de Raid
Vertrek van de Raid richting Saint-Louis.
Aankomst aan de “langue de Barbarie” dichtbij Saint-Louis.
Overnachting in hotel aan zee met zwembad.
Hotel***(*)

Dag 4 : Derde dag van de Raid
Onstpanning.
Mogelijkheid om Saint-Louis en het natuurreservaat van de Djoudj te bezoeken met een pirogue. De Willys blijft ter uwer beschikking.
Overnachting in een hotel aan zee met zwembad
Hotel***(*)

Dag 5 : Vierde dag van de Raid
Vertrek van de raid richting Koba.
Je kiest zelf je piste in de savanne en de Afrikaanse brousse en je hebt veel contact met de autentieke cultuur in de Senegalese dorpjes.
Overnachting in de Bivouak van Koba.

Dag 6: Vijfde dag van de Raid
Vertrek van Koba in de richting van de Sine Saloum.
Doorkruisen van de uitgestrektheden van baobabs-bossen (prachtige landschappen) om aan te komen in de Sine Saloum.
Overnachtigen in een Charme lodge aan het boord van het water.

Dag 7: Zesde dag van de Raid
Vertrek van de Sine Saloum in de richting van Saly.
Er is mogelijkheid om het Bandia reservaat te bezoeken aan het stuur van uw Willys Jeep en u zal giraffen, nijlpaarden en ander wild zien vanuit uw jeep
Overnachting in Saly in een **** Hotel met zwembad, privé strand.
Hotel ****
 
Dag 8: Laatste dag
Ontspanningsdag. Verschillende activiteiten zijn mogelijk (golf, boot, vissen…)
Transfer naar het luchthaven rond 19H00 of verlenging in Saly voor de liefhebbers.

Data & prijzen

Prijs 2010:
Vanaf € 1.489   [excl. vlucht]

---

8 Dagen ter plaatse / 7 Nachten / 5 dagen 4x4 rijden

---

Data 2010
Data naar keuze => groepjes vanaf 8 à 10 personen

!!!!! Wij zijn op zoek naar deelnemers van de Willy's Jeep reis in november 2010.  We plannen een afreis van 13/11 tot 20/11/2010. Wie interesse heeft kan ons mailen op info@xplore360.com.  We hebben reeds 2 mensen die willen boeken, wie vergezelt hen op deze onvergetelijke reis?
 

---

Inbegrepen:

• 7 nachten accommodatie, combinatie 4 sterrenhotel, charme hotel en bivak in Mauritaanse tenten
• Maaltijden (ontbijt, lunch en avondmaal)
• Willys Jeeps
• Brandstof
• Organisatie van de rally
• Uitrusting van de Jeeps (GPS, CB Radio…)
• Verzekeringen (voor gebruik Willys Jeep)
• Technische hulp en organisatie
• De luchthaventransfers in Senegal

Niet inbegrepen:

• Vlucht (op Dakar)
• Reisbijstandsverzekering (verplicht)
• Dranken in de hotels
• Bij betaling met kredietkaart worden 2% kosten aangerekend

Praktische informatie over uw Senegal reis

• Internationaal paspoort verplicht ! Nog 6 maanden geldig op datum van terugkomst
• Geen inentingen verplicht, wel aangeraden (raadpleeg uw geneesheer)
• Anti-malaria medicatie aanbevolen, (raadpleeg uw geneesheer)

---

Uw Willys Jeep

De alomgekende militaire Willys Jeeps werden in de jaren 40 en 50 in verschillende fabrieken in de wereld gebouwd, onder andere in de Hotchkiss fabrieken in Frankrijk, bekend als de Willys Hotchkiss. De jeeps die in deze Raid worden gebruikt zijn opgekocht bij het Franse Leger, waar ze nog hun dienst hebben bewezen in operatie "Minurca", een VN missie in de Centraal Africaanse Republiek in 1998.

Na de aankoop van het Franse Leger werden de Willys Jeeps gestript en weer opgebouwd volgens strenge veiligheidsnormen. Remmen en roulementen werden volledig vernieuwd. Ook het koetswerk werd onder handen genomen en er werd gekozen voor een meer "civiele" look om niet op een militaire kolonne te lijken tijdens de Raids, iets wat in Afrika gevoelig kan liggen.

Voor uw comfort en veiligheid werden vele wijzigingen aangebracht:

Het zichtbaar gedeelte :
Rolbar en 4-punts gordels; de Willys Jeeps hebben uiteraard geen deuren.
Bache type "Bikini" die je in 5 seconden afneemt.
Regelbare zetels, veel comfortabeler dan de originele, je brengt per dag toch enkele uren in je Willys door.
De Willys werden in warm zandkleur gespoten en vele elementen zijn bekleed in leder.
De voorruit klapt ook naar beneden en natuurlijk zijn alle typische accessoires zoals jerricans, de houders voor schoppen en bijlen behouden.

Het raid gedeelte:
Iedere Willys is uitgerust met een Motorola radio die je toelaat op elk moment de gids te bereiken in geval van pech. Uw GPS toestel is een "Garmin Gekko" GPS die al je bewegingen registreert en waarvan 's avonds de gegevens in de computer worden gestopt om u dan het klassement van de dag mee te delen. Deze GPS geeft je dus ook constant je positie weer die je via de Motorola radio kan doorgeven in geval van pech waarna onmiddellijk een vervang Willys Jeep gebracht wordt.

Het niet-zichtbare gedeelte :
Alle oude mechaniek; motor en versnellingsbak werden vervangen door het merk Peugeot.
De motor is een 4 cylinder dieselmotor van ongeveer 65 PK, de versnellingsbak een 504.
Het koppel is behoorlijk groter dan van de originele mekaniek.
De brandstoftank is naar achter gebracht en alle leidingen aangepast.
Het ganse electrische circuit werd vernieuwd.
Alle originele meters in het dashboard werden bewaard voor esthetische redenen, mede daardoor werken enkel de meest belangrijke meters, namelijk watertemperatuur en brandstofmeter.

De gereviseerde Willys zijn uitvoerig getest en zijn zeer solide in alle omstandigheden. Het rijden met deze Willys is een plezier en in enkele minuten ben u er volledig mee vertrouwd. Terwijl u langs de pistes van Senegal raast zal u snel begrijpen waar de mythe van de Willys Jeep om draait.

---

Reisdocumenten:
Diplomatie.be
Minbuza.nl
Internationaal Reispas nodig,  nog minimum 6 maanden geldig op datum terugreis.
Geen visum nodig voor Belgen en Nederlanders

Verzekeringen:
Het is van belang dat u een degelijke reisverzekering hebt voor uw reis naar Senegal. Wij bevelen de reisverzekering van "De Europese Reisverzekering" aan.

Het uur in Senegal:
WorldTimeServer.com

Gezondheid op Reis:
Aanbevelingen van het Tropisch Instituut in Antwerpen voor reizen naar Senegal (of raadpleeg uw huisarts)

Electriciteit en stekkers:
World Electric Guide

Het weer in Senegal :
weerstatistieken
Het actuele weer

Meer info over uw bestemming

Tips
Veel water drinken tegen uitdroging is een aanrader!  (gin-tonic tegen de malaria)
Oude T-shirts of kledij die u niet meer gebruikt (voor volwassenen en kinderen) zijn ideale en zeer geapprecieerde geschenken voor de zeer vriendelijke lokale bevolking. (ook balpennen, aanstekers, snoep,…)
De Franse taal is één van de officiële talen die overal in het land gesproken wordt. Een Frans-Nederlands woordenboekje kan voor sommige deelnemers misschien nuttig zijn.
Senegal is echt zwart Afrika; d.w.z. vergeet alle Europese normen en bereid u voor op onvoorziene Afrikaanse avonturen. De gezegde "c'est l'Afrique" zal u daar duidelijk worden.

Reizen in Senegal

• Begroetingen : in de Belgische cultuur zijn we niet gewend elkaar uitgebreid te begroeten.  Een begroeting in de vorm van “dag” of “hoi” is in Senegal absoluut ondenkbaar.  Neem de tijd de mensen een hand te geven en te informeren naar hun gezondheid, hun familie en het leven van alledag.  Het leren begroeten in een lokale taal wordt door veel mensen op prijs gesteld.
• Respect : in de Senegalese cultuur draait alles zeer sterk om het begrip respect.  Respect voor het geloof, voor ouderen , maar ook het respect voor een andere mening of een andere manier van leven.  Voor de bezoekers aan dit land is in de eerste plaats de uiterlijke verschijning erg belangrijk.  Het dragen van (zeer) korte broeken of rokken wordt als niet respectvol ervaren, korte mouwen daarentegen zijn zelden een probleem. 
• Cadeautjes : veel kinderen en soms ook volwassenen benaderen je met de kreet cadeau! of bon-bon!  Het uitdelen van cadeautjes en snoepjes aan kinderen is meestal geen probleem.  Realiseer je echter wel dat het aantal kinderen bij het uitdelen van bijvoorbeeld snoepjes binnen een minuut enorm kan toenemen, waardoor je zelden genoeg hebt voor iedereen. 

De Senegalese keuken
Karakteristiek voor de Senegalese keuken zijn eenvoudige rijstgerechten die echter zo geraffineerd gekruid zijn dat ze bijzonder smakelijk zijn.  Een hoofdmaaltijd bestaat over het algemeen uit rijst of gierst als basis met een smakelijke saus met vlees of vis.  Over het algemeen bestaat de maaltijd uit één gang en is een dessert niet gebruikelijk.  Vaak wordt na het eten speciale, zeer sterke thee geprepareerd. 
Rijst wordt vooral in steden gegeten omdat het makkelijker te bereiden is, de gierst dient lang gestampt te worden en vergt langdurig wassen.  De sausen worden gekruid met kleine pepertjes en een soort Senegalese maggiblokjes (jumbo) en verder verrijkt met pindakaas of palmolie.  De meest gebruikte groenten zijn : kool, wortelen, (zoete) aardappelen, maniok, aubergines, tomaten en okra.  Ook couscous wordt in verschillende varianten geserveerd.  Het nationale gerecht is Thiébou-dienne, dat simpelweg vis met rijst betekent.  Verder zijn Maffée (pindasaus) en Yassar (kip of vis in citroen – uiensaus) veel voorkomende gerechten.
In de ochtend begint de Senegalees met een eenvoudig ontbijt bestaande uit een stokbrood met boter en een kop koffie met veel melk en suiker.  De lunch die meestal rond een uur of twee plaatsvindt is de belangrijkste maaltijd van de dag.   Veelal wordt dan één van de bovenstaande gerechten geserveerd.  Gezeten rond een enorme schaal eet iedereen met een hand of met een lepel van zijn gedeelte van de schaal, terwijl één persoon met zijn vingers het vlees en de groenten verdeeld.  Later op de avond wordt een tweede warme maaltijd geserveerd die echter meestal lichter is dan die van de middag.
Leuk om te weten : in Senegal wordt altijd met de rechterhand gegeten.  De linkerhand wordt namelijk gebruikt bij het reinigen na een bezoek aan het toilet!!  Probeer je rechterhand te gebruiken, zeker als je eet van een gezamelijke schaal of als je een stuk brood aanneemt.
Thee is in Senegal meer dan een drankje, het is met name het ritueel van de bereiding, die het bijzonder maakt.  De benodigdheden voor de ceremonie zijn een houtskoolstoofje, een klein emaille potje, kleine glaasjes, groene thee, suiker, verse munt en water (en vooral veel geduld). 

---

SENEGAL

Senegal (officieel: République du Sénégal of Sounougal in het Wolof)ligt in West-Afrika en grenst in het westen aan de Atlantische Oceaan, in het oosten aan Mali, in het zuiden aan Guinee en Guiné-Bissau, en in het noorden aan Mauritanië. Op het grondgebied van Senegal ligt het land Gambia (zie kaart). Op ongeveer 500 kilometer uit de kust ligt de eilandengroep Kaapverdië.

Senegal is over het algemeen erg vlak. Er is een heuvellandschap in het zuidoostelijke grensgebied met Mali en Guinee, dat in hoogte varieert van gemiddeld 300 tot 400 meter. Het hoogste punt van Senegal ligt in de buurt van Nepen Diakha in het zuidoosten en meet 581 meter.

Senegal is iets meer dan vijf keer zo groot als Nederland en meet 196.722 km2.
Dwars door Senegal stromen vier grote rivieren: de Senegal (1750 km), de Casamance, de Saloum en de Gambia. De Senegal-rivier vormt de noordgrens van Senegal.

In Senegal zijn van noord naar zuid een aantal landschapstypen te onderscheiden.
In het noorden ligt de sahelsteppe met korte grassen, struiken en her en der een boom.

Onder de sahelsteppe vinden we een doornstruiksavanne met doornstruiken, grassen en groepjes bomen.

Dan volgt een parklandsavanne met lange grassen, grote struiken en steeds meer bomen. De bossavanne loopt over van Gambia naar het zuiden van Senegal en kenmerkt zich door lange grassen, boomgroepen en palmen.

In het zuidwesten van de Casamance-regio komt tropisch oerwoud voor. De kust en de stroomgebieden van de rivieren ziet er groen uit met b.v. mangrovebossen. De heuvels van Cap Vert zijn de resten van een oud vulkanisch eiland. De Petite Côte ten noorden van Cap Vert heeft mooie zandstranden. Achter de stranden liggen uitgebreide zandduingebieden die zich tot 20 km landinwaarts voortzetten. Ten zuiden van Joal wordt de kust moerassig en komen veel kreken voor, afgewisseld met brede riviermondingen.

De nationale symbolen van Senegal zijn de leeuw en de baobab of apenbroodboom.
Senegal levert regelmatig soldaten voor vredesmissies van de Verenigde Naties en verschillende internationale organisaties werden en worden geleid door Senegalezen.

Klimaat
Senegal ligt qua klimaat in een overgangsgebied. Het noorden ondervindt sterk de invloed van de Sahara-woestijn. De regentijd in het noorden is maar kort en net voldoende om landbouw en vooral de belangrijke pindateelt mogelijk te maken. De regenperiode loopt van juli tot en met midden oktober. De gemiddelde jaarlijkse neerslag neemt toe van noord naar zuid en van het binnenland naar de kust.De regen valt bijna altijd in de vorm van stortbuien die enkele uren kunnen duren. Door de zeer hoge luchtvochtigheid in combinatie met de hoge temperaturen is deze periode, hivernage genaamd, niet de meest aangename tijd.

In het zuidwesten van de Casamance valt gemiddeld 1500-2000 mm neerslag per jaar. In het noorden valt slechts 300-400 mm. In het gebied rond de hoofdstad Dakar valt ± 500 mm per jaar.

Het klimaat in de kuststrook vanaf Dakar naar het zuiden is door de invloed van de zee wat gematigder. In december overdag ongeveer 22°C tot mei/juni zo'n 35°C. 's Nachts koelt het flink af. De heetste maanden zijn mei/juni en oktober aan de kust, en maart t/m juni en oktober in het binnenland. In het binnenland kunnen de temperaturen in de zomermaanden oplopen tot tussen de 40 à 50°C. Kaolack is de warmste stad van Senegal; 's middags is het meestal rond de 38°C.

In de Sahel-zône kunnen de nachten fris zijn en kan de temperatuur teruglopen tot 10-15°C. 's Middags kan de temperatuur weer oplopen tot tegen de 40 graden. Langs de Senegal-rivier duurt het droge seizoen 8-10 maanden, in de Casamance vijf maanden.Het droogste gebied ligt rond St. Louis in het noorden, daar valt gemiddeld 345 mm per jaar. Van januari tot en met maart waait vaak de "harmattan", een frisse woestijnwind. Nadeel is dat deze wind vaak dikke rode stof uit de Sahara meevoert.

Fauna en Flora
De zuidrand van de Sahara doorsnijdt het noorden en oosten van Senegal. Door de steeds verdergaande woestijnvorming heeft de flora en fauna in de loop der tijden grote veranderingen ondergaan. Het rijke dieren- en plantenleven zal hoogstwaarschijnlijk nooit meer terugkomen.

Door de droogte en de oprukkende woestijn heeft het noorden van Senegal een savannelandschap met lage grassen, struiken en wat acacia's. Wat zuidelijker komen al fruitbomen en palmen voor. Mangrovebossen vinden in de mondingsgebieden van de Saloum en de Gambia. In de Casamance komen mangrovebossen, palmboombossen en tropisch regenwoud voor. En verder groeien er nog mangobomen, kapokbomen en kolanootbomen.

Met name in de droge streken komt de meest karakteristieke boom van Afrika voor: de baobab of apenbroodboom. De baobab wordt ongeveer 20 meter hoog en kan meer dan 1000 jaar oud worden. De boom speelt een rol in talloze Afrikaanse mythen en legenden. De schors, de vruchten, de bladeren, het hout, bijna alles van deze boom wordt door de bevolking gebruikt.

In de zuidelijke helft van Senegal is de kapokboom zeer nadrukkelijk aanwezig; alleen al door het feit dat de kapokboom meer dan 50 meter hoog kan worden. In de wat vochtiger gebieden groeit bamboe, die men gebruikt voor het maken van o.a. meubels en erfafscheidingen. De altijd groene mangroveboom kan wel 25 meter hoog worden en groeit in zout en brak water.

In de bloei- en bloesemtijd zorgen o.a. bougainville, hibiscus en oleander voor fantastische kleuren in het landschap.
Grote wilde dieren komen alleen nog in het Niokolo Koba (8000 km2) nationale park voor. Daar leven nog leeuwen, olifanten, buffels en gazelles. Ook de imposante, maar zeldzame Derby-elandantilope komt hier nog voor. Er zijn in het park meer dan 300 vogelsoorten, 70 soorten zoogdieren en 60 soorten zoetwatervissen geteld.

Krokodillen en nijlpaarden zijn nog te vinden aan de oevers van de Gambia-rivier. Kleinere zoogdieren als herten, wrattenzwijnen, hyena's, miereneters en mangoesten komen algemeen voor.

Apensoorten als fluweelapen, de huzaarapen, bavianen en Colobusapen zijn in het hele land te vinden.

Slangen zijn er genoeg in Senegal; pythons en giftige adders, cobra's, groene en zwarte mamba's vormen een bedreiging voor mens en dier. Grote varanen worden door de bevolking bejaagd, een lekkernij!

Termietenheuvels zijn overal te vinden. Termieten zijn het favoriete voedsel van het aardvarken en het reuzenschubdier. Verder nog mooie vlinders, griezelige kakkerlakken en giftige rupsen.

Op de markten langs de kust liggen veel soorten vis: zeebaarzen, zwaardvissen, tonijnen, haaien en barracuda's. Ook krabben, kreeften, roggen en inktvissen worden volop gevangen.

Naast Niokolo Koba heeft Senegal nog vijf officiële nationale parken. Het Parc National de la langue de Barbarie biedt bescherming aan zeeschildpadden die hun eieren op de kust leggen.
Het Parc National des Oiseaux de Djoudj behoort tot de top tien van belangrijkste vogelgebieden in de wereld.

Geschiedenis
Oudheid en koninkrijken
Nomaden waren de eerste bewoners van het grote rivierengebied in West-Afrika. Ze woonden daar al duizenden jaren voor het begin van onze jaartelling en leefden van de jacht, de visserij en wat primitieve landbouw. Verspreid over Senegal zijn vele megalithische steencirkels te vinden uit de 7e tot de 8e eeuw. Wie deze vroege bewoners zijn geweest en waar deze mensen precies vandaan kwamen is nog steeds niet zeker. Men vermoedt uit de buurt van Egypte en Sudan.

Vanaf het begin van onze jaartelling kende West-Afrika verschillende koninkrijken. De eerste bloeiperiode begon onder het koninkrijk van Ghana. Dit koninkrijk viel in de elfde eeuw uiteen door interne twisten en veroveringstochten van islamitische Berberstammen uit Marokko en Algerije. Het Ghanese rijk werd in de dertiende eeuw opgevolgd door het koninkrijk Mali. De Malinkés of Mandinka's werden echter al weer in de 14e eeuw verdreven en vluchtten naar het gebied van de Gambia-rivier, waar ze nog steeds wonen. De Malinkés werden opgevolgd door het koninkrijk Djolof (Wolof), dat al spoedig uiteen viel in drie kleinere koninkrijken, Cayor, Baol en Waalo. Aan het einde van de 15e eeuw stichtte de Peul-leider Tenguela de streng islamitische staat Fouta Toro. Door interne conflicten viel deze staat al weer snel uiteen. Bij al deze koninkrijken viel op dat de macht van koning beperkt was en het volk op lokaal niveau heel wat te zeggen had.

Portugezen, Hollanders, Engelsen en Fransen
Ondertussen begon de tijd van de grote ontdekkingsreizen en dat zou van zéér grote invloed zijn op de geschiedenis van Afrika, en dus ook voor Senegal. In 1444 kwamen de Portugezen aan op het schiereiland Cap Vert, waar nu Dakar is gelegen. Een eilandje in de baai werd bezet en "Ilha de Palma" genoemd. Met de komst van de eerste Europeanen begon ook een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van het Afrikaanse continent, de slavenhandel naar Amerika en West-Indië. Naar schatting zijn er zo'n twintig miljoen slaven naar de Nieuwe Wereld verscheept. De slavenhandel werd afwisselend beheerst door Fransen, Hollanders en Engelsen. De Engelsen schaften de slavernij af in 1807, de Fransen in 1848.

Begin 17e eeuw (1617) kochten de Hollanders het eilandje van een lokaal stamhoofd. De Portugezen hadden het toen al lang weer verlaten. Ze noemden de aanlegplaats daar "Goede Reede", wat eigenlijk nog steeds de naam van het eilandje is. De naam is in de loop der eeuwen echter verbasterd tot Gorée. De Hollanders bouwden er twee forten (Fort Oranje en Fort Nassau) en enkele gebouwen voor de op- en overslag van goederen. De Hollandse handelsheerschappij nam na 1650 aanmerkelijk af en kwam in handen van de Fransen en de Engelsen. Gorée werd dan ook in 1677 veroverd door Frankrijk. Tot 1814 waren Gorée en andere kustplaatsen afwisselend in Franse en Engelse handen. In 1814 kwam West-Afrika op Gambia (Engeland) en Guiné-Bissau (Portugal) na, grotendeels in handen van Frankrijk. Vanaf 1848 werden de vier grootste steden van Senegal als een deel van Frankrijk beschouwd en werden daardoor gerechtigd afgezanten te sturen naar het parlement in Parijs. In het binnenland van Senegal woeden in de jaren tussen 1850 en 1880 de Marabout-oorlogen. Fanatieke moslims probeerden met geweld de islam op te leggen aan de animistische Wolof-, Sérèr- en Malinké-bevolking.
Kolonisatie door Frankrijk
Vanaf midden negentiende eeuw pakten de Fransen het grondiger aan. Ze wilden het West-Afrikaanse gebied nu niet alleen exploiteren, maar volledig onderwerpen aan hun gezag. Een exponent van deze nieuwe aanpak was de Franse gouverneur Louis Faidherbe. Er ontstond een verfranste christelijke elite die werd bestreden door de islamitische bevolking. De in 1860 gehouden slag bij Medina in Oost-Senegal werd gewonnen door de Fransen onder leiding van Faidherbe. Hierna werd West-Afrika verder gekoloniseerd door de Fransen. In 1857 werd Dakar gesticht. Pas nadat Frankrijk de haven van Dakar tot marinesteunpunt uitbreidde, begon Dakar flink te groeien.

Na de Frans-Duitse oorlog van 1870/1871 veroverden de Fransen steeds meer delen van Senegal. Het laatste deel van Senegal werd door de slag bij Kansala in 1868 veroverd. In 1884/1885 werden tijdens de Conferentie van Berlijn de definitieve grenzen vastgesteld. De Fransen noemden het gebied Afrique Occidentale Française - Frans West Afrika.
Omstreeks 1895 was geheel Senegal onder controle van de Fransen. Dakar werd in 1902 de hoofdstad van geheel Frans West-Afrika, een gebied dat liep van Mauritanië tot Niger.
Van kolonie naar onafhankelijke staat

Na de Tweede Wereldoorlog kregen alle ingezetenen van Senegal compleet staatsburgerschap en stemrecht aangeboden door Frankrijk. Er werd een Assemblée Territorial ingevoerd die afgevaardigden naar het Franse parlement stuurde.
De Franse president De Gaulle ontwierp eind jaren '50 de Gemenebestconstructie (Communauté Française), waarvan de kolonies autonoom lid konden worden. Buitenlandse politiek en defensie bleven een aangelegenheid van de Franse regering. In 1959 sloot de toenmalige katholieke leider en dichter Léopold Sédar Senghor een federatief verbond met Mali. In juni 1960 werd deze federatie onafhankelijk. De federatie was echter geen lang leven beschoren en viel al na enkele maanden uiteen. Beide landen gingen als afzonderlijke republieken verder en Senghor werd gekozen tot de eerste president van de Republiek Senegal. Uiteindelijk zou hij deze functie twintig jaar bekleden. In 1963 werd het premierschap door Senghor afgeschaft en werd de president het staatshoofd met absolute macht. In december 1969 werd de grondwet gewijzigd, waarbij de functie van premier opnieuw werd ingesteld, en in 1970 werd Abdou Diouf de eerste premier.

Vanaf 1974 werden er weer oppositiepartijen toegestaan. Bij de verkiezingen van 1978 werd Senghor herkozen en de regerende Parti Socialiste Sénégalais (PSS) kwam als overwinnaar uit de stembusstrijd. Eind december 1980 maakte Senghor onverwachts zijn aftreden bekend. Abdou Diouf volgde hem op. In 1982 richtten Senegal en Gambia de confederatie Senegambia op, die echter in 1989 weer door Senegal werd opgeheven.

Uiteindelijk waren er in 1985 zeventien partijen actief. Na de verkiezingen van 1983 werd Diouf beschuldigd van fraude en dit leidde ook in de jaren daarna tot diverse bloedige confrontatie met voornamelijk studenten. In 1989 maakte de PSS onder leiding van Diouf een begin met een aantal hervormingen, waaronder een nieuwe kieswet, de toelating van meer oppositiepartijen en meer persvrijheid. Vanaf 1989 tot 1992 ontstonden er grote problemen met buurland Mauritanië. Na een grensconflict waarbij Senegalese doden vielen vluchtten bijna alle Mauritaniërs uit Senegal, bang om vermoord te worden. Als vergelding wees Mauritanië alle Senegalezen uit.

In april 1991 werd Habib Thiam minister-president en nam in zijn regering ook de voormalige oppositieleider Abdoulaye Wade en andere leden van de oppositie op.

In de provincie Casamance vecht de afscheidingsbeweging MFDC voor afscheiding van Senegal. In 1991 en 1993 werd telkens een staakt-het-vuren overeengekomen, die echter regelmatig werden geschonden door de MFDC.

In februari 1994 braken in Dakar gewelddadige demonstraties uit, georganiseerd door een coalitie van vijf oppositiepartijen. De protesten richtten zich tegen de gestegen prijzen veroorzaakt door de devaluatie van de CFA-frank met maar liefst vijftig procent! Er werden toen vele mensen van oppositiepartijen gearresteerd. In maart 1995 nam president Abdou Diouf de belangrijkste oppositieleider, Abdoulaye Wade, in zijn regering op, waardoor drie van de vier belangrijkste oppositiegroepen deel gingen uitmaken van zijn regering.
De onderhandelingen tussen de regering en de MFDC werden in 1995 bemoeilijkt door interne twisten: de militaire leiders erkenden het gezag van de secretaris-generaal, Diamacoune Senghor, niet meer. Na het vastlopen van de toenadering tussen de overheid en de MFDC werden in 1996 weer incidenten met dodelijke afloop gemeld in de Casamance

Bevolking
Senegal telde in 2000 bijna tien miljoen inwoners. Per jaar groeit de bevolking met ongeveer 3%. De verdeling van leeftijden is zeer ongelijkmatig. Bijna de helft van de bevolking is jonger dan 15 jaar (Nederland ca. 18%). Slechts 3% van de bevolking is boven de 65 jaar (Nederland ca. 14%). De levensverwachting van de Senegalees is gemiddeld ca. 52 jaar.

De bevolkingsdichtheid bedraagt ongeveer 51 inwoners per km2. Op dit moment woont ongeveer 45% van de bevolking in de steden. Groot-Dakar heeft op dit moment bijna 2 miljoen inwoners. Andere grote steden zijn Thiès (ca. 200.000 inwoners), Kaolack (ca. 160.000) en Ziguinchor (ca. 130.000).

De grootste bevolkingsgroep is de Wolof (ca. 45%)die vooral in de grote steden en de regio's Dakar en Thiès wonen.

De andere bevolkingsgroepen zijn veel minder groot in aantal. De Sérèr (ca. 15%) zijn voornamelijk landbouwers en wonen vooral in de regio's Thiès en Fatick.

De Peul (ca. 12%) waren handeldrijvende nomaden en veehouders die in het noorden, midden en zuidoosten wonen. De meeste Peul trekken nu niet meer rond maar wonen in de Senegal-vallei en de Casamance. Ze vallen op door hun lichte huidskleur. De Toucouleur (ca. 11%) zijn landbouwers en wonen in het noorden langs de Senegal-rivier.

De Diola (ca. 6%) wonen in de Casamance. Door de geïsoleerde ligging, historische en godsdienstige achtergronden, en toenemende vestiging van de Wolof in de Casamance, is het gebied waar de Diola wonen een bron van conflicten.
Verder zijn er nog ongeveer 15 kleinere stammen in Senegal te vinden.

Als gevolg van de eeuwenlange overheersing door de Fransen wonen er nog veel Fransen, Syriërs en Libanezen in Senegal, die vooral actief zijn in het midden- en kleinbedrijf en in de dienstensector. Verder wonen er nog kleine groepen Malinezen, Gambianen, Guineeërs, Kaapverdianen en Guinée-Bissauers. Er leven ook veel vluchtelingen uit omliggende landen in Senegal. Ongeveer 250.000 Senegalezen wonen in het buitenland, voornamelijk in Frankrijk.

Taal
Hoewel het Frans maar door een klein gedeelte (ongeveer 15%) van de bevolking gesproken en geschreven wordt, is het volgens de grondwet de officiële (bestuurs)taal van Senegal.

De officiële verklaring om het Frans als belangrijkste taal te handhaven is dat het boven alle andere talen staat, en daarmee geen van die talen bevoordeelt. De belangrijkste taal van het volk is het Wolof. Voor de helft van de bevolking is het de eerste taal en voor 30-40% van de bevolking wordt het als tweede taal gebruikt, waarmee het Wolof het belangrijkste communicatiemiddel is tussen de diverse bevolkingsgroepen.

Andere officiële talen zijn het Sérèr, het Pulaar, het Diola, het Mande en het Soninké. Daarnaast zijn er nog zo'n twaalf kleinere stamtalen. De meeste Senegalezen spreken en verstaan drie of meer talen. Het Arabisch is de onderwijstaal in de koranscholen.

Het woord "Senegal" stamt waarschijnlijk af van Sounougal, de Wolof-naam voor de Senegal-rivier.
De diverse talen die in Senegal gesproken worden verschillen nogal van elkaar. Kijk maar eens naar de uitspraak van een aantal getallen:

10
Peul (Fula): sappo
Mandinka: tang
Wolof: fuk

100
Peul (Fula): temedere
Mandinka: keme
Wolof: teemeer

1000
Peul (Fula): wujenere
Mandinka: wili kiling
Wolof: junneh

Godsdienst
Officieel is ongeveer 90% van de bevolking aanhanger van de islam. In tegenstelling tot de Arabische vorm van de islam, waar de imam een zeer belangrijke rol speelt, bestaat er in Senegal een duidelijke islamitische organisatie. De meeste islamitische Senegalezen behoren tot een van de Broederschappen. Aan het hoofd van een broederschap staat een kalief. Leiders en leermeesters (marabouts) bezitten veel, en vaak ook politieke macht. Zo kan het stemadvies van marabouts bij verkiezingen van invloed zijn op de uitslag. De helft van de Senegalese moslims behoort tot de Broederschap der Tidianen. President Diouf behoort tot deze broederschap.

Ongeveer 35% behoort tot de Broederschap der Mouriden. De Mouriden zijn wat fanatieker in de leer van de islam dan de Tidianen en bezitten veel politieke en economische macht. De oudste broederschap in Senegal is die van de Qadiriya, die over de hele wereld miljoenen volgelingen heeft en Bagdad als religieus centrum heeft.

Tussen de vijf en tien procent van de bevolking, vooral Diola en Sérèr, is rooms-katholiek. De katholieken spelen vooral een rol in het onderwijs en in de gezondheidszorg.

Ondanks het feit dat bijna alle Senegalezen aanhanger zijn van een officiële godsdienst, speelt het animisme nog steeds een grote rol in het leven van de bevolking. Het animisme is een oergeloof waarbij men gelooft dat alle aardse dingen zoals bomen, dieren of zelfs stenen, een eigen spirituele kracht bezitten. Ook geesten van voorouders, goden, fetisjisme, inwijdingsrites, bijgeloof en talismannen spelen een rol in de godsdienstige belevingswereld van de Senegalees. Overtuigd animistische groeperingen komen voor in het zuidoosten en in de Casamance.

Godsdienstige conflicten tussen de verschillende groeperingen komen nauwelijks voor. De grondwet bepaalt dat kerk en staat gescheiden moeten blijven en religieuze partijen zijn dan ook verboden.

De grootste moskee van West-Afrika staat in Touba.

Economie
algemeen
De economie van het ontwikkelingsland Senegal behoort tot de zwakste in de wereld. De belangrijkste bron van inkomsten is op dit moment de visserij, gevolgd door de teelt van pinda's en de winning van fosfaat. De economie is daarmee sterk afhankelijk van klimaatschommelingen en prijzen op de wereldmarkt. Steeds belangrijker wordt het toerisme. Ontwikkelingsgeld en geld van Senegalezen die in het buitenland werken, zorgen ook voor veel inkomsten. De landbouw is weliswaar de grootse werkgever maar brengt in verhouding niet zoveel buitenlands geld in het laatje. Gevaren voor de Senegalese economie liggen in de bureaucratie, de nog steeds grote Franse invloeden, de vele laaggeschoolden, weinig natuurlijke hulpbronnen, corruptie en een gebrekkig elektriciteitsnet.

Senegal voert voor ongeveer 25 miljoen gulden per jaar uit naar Nederland. De totale export bedroeg in 1998 925 miljoen dollar. Nederland voert voor ongeveer 70 miljoen gulden uit naar Senegal. De totale import bedroeg in 1998 1,2 miljard dollar. De belangrijkste handelspartners zijn Frankrijk, andere EU-landen, Nigeria, Ivoorkust, Japan, Spanje en de Verenigde Staten. Voor de 'informele handel' spelen Gambia en Mali een belangrijke rol. De informele sector wordt door de toenemende werkloosheid steeds belangrijker voor de individuele burger. Het is vaak de enige kans om wat geld te verdienen. Vele jonge mannen vertrekken naar andere Afrikaanse landen of naar Europa om daar een bestaan op te bouwen. Kinderarbeid is nog steeds een veel voorkomend verschijnsel.

Opwekking van elektriciteit gebeurt met ingevoerde brandstoffen. In samenwerking met Mali bouwt Senegal in de Senegal-rivier waterkrachtcentrales.
Het gemiddelde inkomen in Senegal ligt rond de 1650 dollar per jaar.
Sinds 1996 is Senegal ook bereikbaar via internet.

Landbouw en veeteelt
De landbouw lijdt sterk onder het gebrek aan water, de hitte en de voedselarme grond. Vandaar dat slechts ca. 15% van het landoppervlak wordt gebruikt voor de land- en tuinbouw. Ongeveer één derde van het landbouwareaal wordt gebruikt voor de teelt van pinda's. Senegal is Afrika's grootste producent van deze vrucht. Het gaat de laatste jaren echter niet zo goed meer met de teelt van de pinda. Enkele binnenlandse problemen zijn de steeds verschuivende regengrens en de daardoor oprukkende woestijn, en de monocultuur waardoor er roofbouw op de grond wordt gepleegd. Concurrentie uit het buitenland zorgt bovendien voor een sterk teruglopende export en kelderende prijzen. Toch zijn nog steeds ongeveer 1 miljoen mensen afhankelijk van de pindateelt.

In het noorden van Senegal wordt veel suikerriet verbouwd, dat echter geheel in handen is van een Frans bedrijf.

Andere producten die voor de handel verbouwd worden zijn rijst en katoen.
De fruitteelt in met name de Casamance biedt veel mogelijkheden. Voorwaarden zijn wel dat de kwaliteit, het transport en het conserveren moet verbeteren.
Voor de eigen voedselbehoefte wordt cassave, maïs, gierst en rijst verbouwd.
De veeteelt als economisch product stelt niet veel voor. De miljoenen geiten en runderen worden alleen voor eigen gebruik gehouden. Het zijn vooral de Fula-nomaden die dit werk doen.

Visserij
De visserij wordt steeds belangrijker voor Senegal. Het meeste buitenlandse geld komt via de visserij binnen en een half miljoen mensen (waaronder veel vrouwen) zijn in deze sector werkzaam. De visgronden voor de West-Afrikaanse kust behoren tot de rijkste van de wereld. Er worden vooral sardines, tonijnen en schaaldieren gevangen. De verkoop van visserijrechten aan buitenlandse vissersschepen levert extra geld op. De visserijexport levert ongeveer 500 miljoen gulden per jaar op en de visserijrechten ongeveer 25 miljoen gulden. Groot gevaar is dat er zóveel door buitenlanders gevist wordt dat er overbevissing dreigt. Tussen de EU en Senegal werd in 1997 over deze problematiek overlegd, maar er zijn nog geen concrete afspraken gemaakt.

Mijnbouw en industrie
Senegal heeft niet veel natuurlijke grondstoffen. Er wordt kalk en fosfaat gewonnen voor de export. Met name het fosfaat draagt voor een belangrijk deel bij aan de export. Ten noorden van Dakar wordt zout gewonnen. In het oosten van het land wordt ijzererts en wat goud gedolven.

In 1996 werd er in de omgeving van Thiès aardgas aangetroffen.

Industrie is alleen te vinden rond Dakar; het raffineren van pinda's tot olie, abattoirs, visverwerkende industrie, een bierbrouwerij en een grote cementfabriek. Alleen voor de locale markt werken o.a. drukkerijen, constructiebedrijven, weverijen, meubelmakerijen, autowerkplaatsen en smederijen.
Verkeer
Dakar bezit een goed geoutilleerde, moderne haven die door de meeste rederijen wordt aangedaan. Er wordt jaarlijks ongeveer 6 miljoen ton aan goederen omgezet en het overgrote deel van de Senegalese export gaat via de haven van Dakar. Na de haven van Abidjan (Ivoorkust) is het de grootste van West-Afrika. Voor Mali, Mauritanië en Guiné-Bissau is het de laad- en loshaven. De binnenscheepvaart stelt niet zoveel voor.

Er lopen twee spoorlijnen door Senegal, van Dakar naar St. Louis en van Dakar naar Barmako in Mali. Slechts enkele malen per week rijden er personen- en goederentreinen.

De luchthaven van Dakar verwerkt jaarlijks ongeveer één miljoen passagiers via charters en vakantievluchten. Air Sénégal verzorgt alleen binnenlandse vluchten en doet de vliegvelden van St. Louis, Ziguinchor en Cap Skirring aan.
Het wegennet is uitgebreid (14.500 km) en voor Afrikaanse begrippen goed onderhouden.
Toerisme
Het toerisme is de laatste jaren een echte groeisector. Er gaan op dit moment zo'n 400.000 toeristen per jaar naar Senegal. In 1996 is er een plan opgesteld om dit aantal in 2010 te verveelvoudigen tot 1 à 1,5 miljoen toeristen per jaar. Iets meer dan de helft van de toeristen komt uit Frankrijk. Ongeveer 20% komt uit Afrikaanse landen. De rest komt vooral uit Duitsland, Italië, Spanje en België. Ongeveer 3000 Nederlanders bezoeken per jaar Senegal. Het hoogseizoen valt in de wintermaanden.